Vooraf, in mijn motivatie, schreef ik dat ik wilde leren “hoe ik met een ‘kunstzinnig oog’ naar animatiefilms kan kijken.” Nou dat is zeker gelukt; hoewel het wat moeite kostte (we vonden het lastig om te besluiten wat we nou precies wilden ‘aanleren’) hebben we een lespakket neergezet waar we allemaal trots op mogen zijn. Het resultaat is een pakket aan lessen en informatie waarmee we leerlingen helpen om zodanig naar filmbeelden te kijken dat ze snappen wat er met die beelden wordt bedoeld. Ook het zelf in de praktijk brengen van een boodschap met beelden sluit hier mooi op aan.
Ik vind het nog steeds een heel goed idee om leerlingen aan te spreken met voorbeelden uit een animatiefilm; het zorgt gewoon voor betrokkenheid en enthousiasme bij de leerlingen.
De eerste keer dat we ‘Een Luizenleven’ bekeken, zagen we de algemene zaken en probeerden we goed te letten op de beeldaspecten. Toen we eenmaal gekozen hadden voor kleur en houding heb ik de film nog eens gezien en het is opmerkelijk wat je, als je zo gefocust kijkt, allemaal kunt zien. De film werd er bovendien alleen maar leuker door! Wellicht zou het iets gemakkelijker geweest zijn als we na ongeveer een half uur film kijken meteen een keuze hadden gemaakt welke opvallende beeldaspecten wij wilden gaan behandelen. Dat zou tijd en inspanning hebben gescheeld. Dus mocht ik nog eens een keer een lespakket willen maken naar aanleiding van een animatiefilm dan zou ik dat wel anders aanpakken.
Ook duurde het even voordat ik door had dat ik ‘sturende’ vragen in de Kijkwijzer kon stellen. Sterker nog: om de kinderen te laten ontdekken wat wij willen dat ze ontdekken is ‘sturing’ zelfs noodzakelijk. Dat begreep ik pas toen ik mijn vragen uitprobeerde. Versie 1 (geen sturende vragen) leverde vage antwoorden op die alle kanten opgingen. Versie 2 (met een inleiding op de vraag en een gerichte ‘zoekactie’) leverde precies op wat we wilden: de kinderen keken naar bepaalde aspecten en kwamen met een onderbouwd antwoord. Dit alles vond ik echt een eyeopener!
Soms zag ik het even niet meer zitten met deze pittige opdracht. Op dergelijke momenten heb ik veel gehad aan de leden in het werkgroepje en aan de reacties op ons blog van Guido en medestudenten; dit alles hielp me dan weer op weg. Al met al kan ik zeggen dat ik vind dat ik, met enige moeite, de toetsdoelen die opgesteld zijn voor deze module Kunstzinnige Oriëntatie heb behaald.
woensdag 19 mei 2010
Abonneren op:
Reacties posten (Atom)
Erg goede reflectie! Met name op sturende vragen en het feit dat de film leuker wordt naarmate je beter kijkt.. :)
BeantwoordenVerwijderen