Inhoudelijk onderzoek van de film

De visie/boodschap van de film:
De film gaat over een mierenkolonie. Mieren staan bekend als een hard werkend en vooral samenwerkend volk. In deze film wordt de mierenkolonie 'misbruikt' door de sprinkhaankolonie. De sprinkhanen zijn van mening dat het verzamelen van voedsel een taak is van de mier. De mieren voelen zich minderwaardig en voeren deze taak zonder verzet uit.
Minderwaardigheid en het woord 'mislukkeling' komt vaak voor in deze film.
De kleine koningin voelt zich minderwaardig omdat ze klein is en nog niet veel kan.
Prinses Atta voelt zich minder dan haar moeder, de mieren koningin, omdat ze elke keer het idee heeft dat ze niet de juiste keuzes maakt. Ook durft ze vaak geen keuzes te maken.
Flip, de hoofdpersoon, wordt door het mierenvolk als mislukkeling gezien, omdat altijd alles fout gaat als hij in de buurt is.
De circusartiesten in de stad zijn mislukkelingen, omdat het publiek bij hun voorstelling weg loopt.
Het motto van de film is; je kunt je een mislukkeling voelen, je kunt door anderen als een mislukkeling gezien worden... maar waar het om draait is 'geloven'. Geloven in jezelf en geloven in de ander. Geloof geeft kracht en samen sta je sterk. De mieren geloven in de kracht van de (mislukte) circusartiesten en Flip gelooft in de kracht van zijn mierenvolk. En zo verslaan zij de sprinkhanen.

De keuzes van de makers:

De makers hebben de mieren allemaal dezelfde lichtblauwe/paarse kleur gegeven. Ze zijn glad met grote ogen. Aan de wimpers kun je zien of het een mannetje of een vrouwtje is. De details qua leeftijd zijn ook zichtbaar gemaakt; oude mieren hebben rimpels en zijn voorzien van een wandelstok. Daarbij hebben ze een trillende beweging.
De sprinkhanen zijn feller van kleur (bruin/groen) en zijn zichtbaar sterker, door hun scherp getekende bouw. Hun huid is ruw en heeft kartels. Ze lopen met grote passen. De makers hebben de sprinkhanen een duidelijk machtige positie gegeven door de sprinkhanen van onderaf te filmen. Je kijkt als kijker, net als de mieren, dan ook regelmatig tegen hun op. Ook zie je hun gezicht vaak close-up, wat een imponerend gevoel geeft.
De omgeving is in het begin 'zomers' met veel licht. Aan de schaduw van de mieren is duidelijk te zien dat de zon hoog staat. Aan het einde van de film zijn de kleuren aangepast, warmer gemaakt, richting 'herfst' kleuren. De schaduwen van de mieren zijn ook langer. De zon staat laag.
In het mierenhol is de kleur blauw overheersend om de koelte van de ruimte onder de aarde duidelijk over te brengen. De 'lichtgevende' schimmels (paddenstoelen) maken de omgeving mysterieus. Wanneer de sprinkhanen in het mierenhol binnen dringen wordt met een mistige omgeving de spannende sfeer neergezet.
Het decor van de film speelt zich voornamelijk in de natuur af. De facetten uit de natuur zijn aangepast aan de grootte van de mier. Andere beesten zijn in verhouding getekend ten opzichte van de mier. Toch vergeet je gemakkelijk dat je naar een klein insect aan het kijken bent. Pas als de makers een 'levensgrote' vogel gebruiken, die op jacht is naar insecten, realiseer je weer dat de mier een klein insect is. Hetzelfde geldt voor de regenscene aan het het einde van de film. Pas wanneer de regeldruppels vallen ter grootte van de mier zelf, zie je hoe indrukwekkend en gevaarlijk de regen is voor een mier!